Thomashuis Bunde – een persoonlijk verhaal

Door Brigitte Hermans

Mijn nicht Shanna woont in een Thomashuis in Bunde, onder de rook van Maastricht en dichtbij haar broer en (tweeling)zus en andere familieleden. Ik was er al eens geweest en was onder de indruk van het landelijke en dorpse karakter.

Van de Randstad naar Limburg

Het Thomashuis in Bunde opende haar deuren in 2006 en wordt sinds 2014 gerund door Ilse en Kasper. In een telefoongesprek vertelt Ilse mij hoe twee mensen uit Zwijndrecht in zuidelijk Limburg terechtkomen.

Ilse werkte al in de zorg en ze hoorde van vrienden die ook in een Thomashuis werken hoe leuk dat is. Tot die tijd werkte Ilse in een grote instelling en kon ze de zorg niet leveren op de manier zoals ze graag wilde. Ze zijn zich gaan oriënteren en hadden twee wensen: de Randstad uit en dicht bij de natuur en in de buurt van een dorp/stadje. Hun zoektocht werd beloond en tot op de dag van vandaag hebben ze geen spijt van hun reis naar het zuiden.

Thomashuis Bunde is gevestigd in een monumentale boerderij die onderdeel is van landgoed Ingendael. Er is een ruime tuin waarin plaats is voor paarden, konijnen en diverse ontspanningsmogelijkheden zoals een trampoline en schommel. Het heeft negen ruime zit/slaapkamers, drie badkamers en een grote gemeenschappelijke woonkamer met een open keuken. Daarnaast is er een woonruimte voor het gezin van Ilse en Kasper.

Het Thomashuis ligt aan de rand van het dorp, alle voorzieningen zijn op loopafstand en het Bunderbos ligt op steenworpafstand van hun huis. Kortom, een heerlijke plek om te wonen! Aldus Ilse.

Shanna en fragiele X

Shanna heeft net als mijn zoon Jim, het fragiele-X-syndroom en is de enige in het huis met FX. Een goede gelegenheid om aan Ilse te vragen of zij typische verschillen ziet met de andere bewoners zónder FX. Het syndroom kende zij overigens niet, ondanks dat zij vele jaren in de zorg had gewerkt. Zo onbekend was en is het dus nog steeds.

Als eerste noemt ze de hypermobiliteit en dat ze in vergelijking met de anderen motorisch voorop loopt. Verder noemt ze Shanna sensitief voor wat er in haar omgeving gebeurt, niet veel anders dan de andere bewoners, maar waar anderen het gebeurde vervolgens bij zichzelf houden en desnoods hun schouders ophalen, schiet mijn nicht gelijk in de zorgstand. En daar heeft ze hulp nodig van de begeleiding om zichzelf er niet in te verliezen en de energie weer terug te brengen naar zichzelf, aldus Ilse.

Wat verder opvalt bij Shanna is de fladderende focus en het van de hak op de tak springen. Ik herken dat, soms in één zin gaat het van links naar rechts. Ze noemt ook het autisme, dat zo kenmerkend is voor mensen met FXS en dat ook bij Shanna aanwezig is. Er kan veel opgelost worden met humor en grapjes, en ook zelf heeft ze superdroge humor. Wat ik al vaker heb mogen ervaren tijdens familiebijeenkomsten 😊.

Een fijne woonplek voor iedereen

Er zijn dus wel wat verschillen te noemen waarbij mij vooral opvalt, zowel bij neef als nicht: het zorgende karakter en het van de hak op de tak springen. De gemene deler met de andere bewoners is dat iedereen goed gedijt bij rust, ruimte en regelmaat. En dat geldt voor ons allemaal eigenlijk, toch?

Ook geïnteresseerd of een plek in een Thomashuis iets is voor jullie kind? Neem dan eens een kijkje op www.thomashuis.nl/locaties. Er zijn met enige regelmaat plekken beschikbaar!